Complexiteit van Ketenintegratie

VEEL ASPECTEN DIE OP ELKAAR INHAKEN

Ketenintegratie bestaat uit drie werkgebieden (Technologie & maakbaarheid, Logistieke organisatie en ICT integratie) die op zichzelf al complex van aard zijn. Vervolgens beïnvloeden die op allerlei manieren elkaar, zowel in de eigen organisatie als tussen ketenpartners. En uiteindelijk kom je dan uit bij de mens als middelpunt die bepalend is voor alles wat er uiteindelijk gebeurt.

WAAROM KOMT KETENINTEGRATIE IN DE MAAKINDUSTRIE BEPERKT OP GANG?

In de praktijk speelt het volgende:

  1. De gedachtefout dat nieuwe technologie gemakkelijke oplossingen biedt:
    • Voorbeeld 1: vóóraf maakbaarheid aspecten en kennis in het 3D model stoppen vereist specifieke kennis van de betreffende productieprocessen die door de leverancier(s) wordt toegepast.
    • Voorbeeld 2: het koppelen van ERP pakketten vereist onder andere 100% databetrouwbaarheid en lange termijn commitment tussen OEM-er en toeleverancier (dus ‘shoppen op prijs’ is daardoor zeer risicovol geworden).
  2. Weerstand bij direct betrokken medewerkers door een top-down benadering vanuit het management en volstrekt ontbreken van kennisoverdracht en draagvlak op dit thema.
  3. Oude denkbeelden zorgen voor wantrouwen tussen OEM-ers en toeleveranciers.
  4. De medewerkers van OEM-ers en toeleveranciers leven sowieso in hun eigen bubble en komen nauwelijks bij elkaar over de vloer, waardoor te weinig communicatie, afstemming en te weinig kennisdeling.

Samengevat: in de Maakindustrie is het grootste deel van management en medewerkers te kwalificeren als ‘onbewust-onbekwaam’ als het gaat om kennis en inzicht in de gevolgen en mogelijkheden van ketenintegratie. Hierdoor wordt het enorme verbeterpotentieel van Ketenintegratie voor de onderneming en haar medewerkers niet op waarde geschat.

Print Friendly, PDF & Email